"ကမာၻေျမ"
အပူလိႈင္းေတြနဲ႔ ၂၀၁၁
လက္တစ္ဖက္က ဒုကၡ
လက္တစ္ဖက္က သုခ
သူတို႔လြန္ဆြဲပြဲမွာ က်ဳပ္တို႔နာတယ္ ...။
အေမွာင္နဲ႕ အလင္းတစ္ခ်ိဳ႕
ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဖို႔ တိုက္ခိုက္ၾကတယ္
မိုးေသာက္ခါနီးမက္တဲ့ အိမ္မက္က
ထင္ေယာင္ထင္မွားဆိုတာ သူတို႔မသိၾကဘူး ...။
ေလထုရဲ႕ ညစ္ညမ္းမႈမွာ
ေအာက္ဆီဂ်င္က လမ္းေပ်ာက္တယ္
ညမွာ အေမွာင္ေသာက္သူေတြ
ကုိယ္႔လမ္းကုိယ္ေဖာက္ရင္း
ကမာၻၾကီးက ပါးပါးလာတယ္ ...။
ၿပိဳပ်က္လာတဲ့ အုပ္က်ိဳးခ်ပ္ေတြၾကား
အသက္ေတြ ပိတ္ေလွာင္ရတယ္
ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းကို အေယာင္ေဆာင္ျပီး
အေမွာင္ထုက လက္၀ါးၾကီးအုပ္မွေတာ႔
ရႈလိုက္မိတဲ့ေလတိုင္းမွာ ရနံ႕ေတြ ရွားလာတယ္ ...။
ရိုးသားျခင္းေတြက စရိုက္မဲ႔
ၾကီးႏိုင္ငယ္ညွင္းဆိုတာ မင္းမူေနၿပီ
လူစြမ္းေကာင္းေတြ လက္မေထာင္သတဲ႔
အၿပံဳးအတုေတြရဲ႕ေနာက္မွာ
မီးခိုးျမဴေတြက ခန္းလံုးျပည္႔ ေကာင္းခ်ီးဖြင္႔ၾကတယ္ ...။
ညရဲ႕လမင္းက တျခမ္းပဲ႔
လျပည့္ညဆိုတာ တိမ္ထုအေယာင္ေဆာင္
ဓာတ္အေငြ႕ေတြၾကား
အေျပးအလႊားနဲ႔ေတာင္
ၾကည္႔သူမဲ႔ေနတယ္ ...။
ကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ ငို္သံ
မ်က္ရည္ခသူေတြရဲ႕
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈေတြၾကား
ေရလိႈင္းေတြက တဖံု
ေလျပင္းေတြက တမ်ိဳး
မီးေရာင္စံုေတြနဲ႔ ဇာတ္ပ်က္ေအာင္ တိုက္ၾကတယ္ ...။
ပန္းတစ္ပြင္႔ရဲ႕လက္က
၀တ္ဆံက်ေပ်ာက္သြားတဲ႔ အနာဂတ္ထဲ
စာရင္းမသြင္းၾကပါနဲ႔ေတာ႔
အေနာက္ဘက္မွာ အေရွ႔ေမွ်ာ္သူေတြ ဒုနဲ႔ေဒး
အိမ္မက္ေတြ ေတာင္လိုပံုေနရဲ႕ ...။
ေရာင္နီတစ္ႏွစ္ေတာ႔ ပြင္႔ေကာင္းပါတယ္
ေအးခ်မ္းျခင္းေတြသယ္ေဆာင္လို႔
ႏွစ္သစ္မွာ ပြင္႔လန္းေပးပါဦး ကမာၻၾကိး
ကုိယ္ ထူ ကုိယ္ ထ ပဲ ဆို ဆို
သူ ထူ ကုိယ္ ထ ပဲ ဆို ဆို
အတိတ္ကုိ ခ်နင္း
အိပ္မက္ေျခရင္းမွာ
က်ဳပ္တို႔ လက္ေတြနဲ႔
ကမာၻၾကီး တည္တံ႔ေနအုန္းမွာပါ ...။
ညလင္းအိမ္
No comments:
Post a Comment